د) دستيابي به تعادل‌هاي منطقه‌اي متناسب با قابليت‌ها و توان‌هاي هر منطقه با توجه به نكات زير:
1ـ ايجاد امكانات عادلانه،فرصت‌هاي برابر و رفع تبعيض‌ ناروا در مناطق مختلف كشور.
2ـ تعيين نقش ملي و فرامرزي مناطق مختلف كشور براي رسيدن به تعادل‌هاي منطقه‌اي و تقويت وحدت و يكپارچگي ملي.
3ـ فراهم آوردن زمينه‌هاي مناسب براي افزايش سهم جمعيت و فعاليت در مناطق كم تراكم با اولويت مناطق شرقي و جنوبي كشور
ه ـ سازماندهي فضايي مناسب مراكز زيست و فعاليت به ويژه مناطق مرزي با تاكيد به مشاركت موثر مردم با توجه به جهات زير:
1ـ سازماندهي،‌مديريت كلان و نظارت مستمر بر توسعه سرزمين در راستاي تحقق اهداف و اصول آمايش سرزمين و ايجاد شبكه‌هاي سازمان يافته از مراكز زيست و فعاليت.
2ـ تقويت محرك‌هاي توسعه يا اعمال كنترل در مناطق حساس و ويژه با توجه به ملاحظات دفاعي،‌امنيتي، فرهنگي، اجتماعي و زيست‌محيطي و تقويت فعاليت مردم در فرآيند توسعه ملي.
3ـ توسعه هماهنگ جزاير و سواحلي جنوب و شمال كشور با بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي استان‌هاي همجوار، موقعيت جغرافيايي، زيربنايي اساسي، منابع دريايي و نفت و گاز و استقرار صنايع مرتبط، پشتيبان و انرژي‌بر و توسعه گردشگري، بازرگاني، آموزش عالي، فني ـ حرفه‌اي و تحقيقات با تقويت تعامل فراملي (طي ده سال در قالب دو برنامه پنج ساله)
4ـ توسعه هماهنگ مناطق مرزي شرق و غرب با تقويت امور زيربنايي و بهره‌گيري از مزيت‌هاي نسبي جهت توسعه ظرفيت‌هاي گردشگري، آموزشي، بازرگاني و معاملات فرامرزي.
بررسي و تدوين ادامه سياست‌هاي كلي نظام در بخش آمايش سرزمين در جلسات آينده مجمع پيگيري خواهد شد.